Happy endings…

IMG_0893

Ik hou van de magie van sprookjes, van hun duistere kantjes en van hun altijd zoete eindes. En ook voor de kinderen van vandaag hebben sprookjes nog steeds niets van hun glans verloren…

Assepoester (Tekst en illustraties Valeria Docampo – Vertaling Jota Chabel en Edward van de Vendel – De Eenhoorn – 2015)

 

 

Deze zweverige, zoete bewerking van Assepoester van de Argentijnse illustratrice Valeria Docampo stal mijn hart  al van bij de cover. Eerdere titels van haar Het land van de grote woordfabriek (2009) en De Vallei van de Wentelmolens (2013) waren al net zo feeëriek. Edward Van de Vendel zorgde voor een mooie bewerking van het originele sprookje van Charles Perrault. Maar de sterren van het verhaal blijven de prachtige platen van Docampo. Sprookjesachtiger dan dit heb je niet. Zachte lijnen,  pastelkleuren, knappe close-ups, unieke scènes die spelen met perspectief, licht en schaduw. De personages zijn levensecht: de zweverige fee, statige paarden en koetsiers, jaloerse blikken en een prachtige hoepeljurk voor Assepoester. Alles is precies zoals het moet zijn, met het nodige vleugje nostalgie dat sprookjes betaamt. Dit boek licht echt op, het sprankelt en doet iets magisch met zijn lezers.

Als extraatje worden die trouwens getrakteerd op een blik achter de schermen, op de werktafel van de illustratrice. Schetsen, inkleuren, sfeerscheppen en intensiteit van licht bepalen. Inkt, potlood en kleur in de hoofdrol.

 

Een kat, een hond, een meisje met een rood kapje, eieren die ontploffen en de kleerkast van grootmoeder (Tekst en illustraties Christyan Fox – Davidsfonds/Infodok – 2015)

 

Een sprookje met een ietwat vreemde twist een een bijzonder lange titel, dat is deze eigenzinnige bewerking van Roodkapje. De hoofdpersonages zijn niet Roodkapje en de alom gevreesde wolf, maar gewoon Kat en Hond. Die nemen je met hun eigenwijze, gevatte en humoristische opmerkingen mee doorheen het klassieke sprookje. Kat begint vol moed aan het voorlezen, maar Hond laat zijn fantasie de vrije loop en wijkt meteen af naar verhalen over superhelden met speciale krachten en slechteriken. Kat beeldt vol verve het verhaal uit, maar Hond stelt steeds weer vervelende, kritische vragen. Zijn opmerkingen relativeren en vermaken de lezers enorm. Hij is gewoon supergrappig!

Deze parodie is uitermate geschikt om samen met oudere kinderen te lezen en hen te laten kennis maken met metaverhalen (al hoef je dat niet zo  te benoemen). Kritisch kijken naar een verhaal, je eigen versie maken en je verbeelding aan het werk zetten, inzicht krijgen in de humor van situaties… je vindt het allemaal in dit boek. Geen grote prenten, drukke platen en overvolle kleurige illustraties, maar een back to basics verhaal. Tekst en twee personages die in comics stijl toch een vermakelijke story neerzetten.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s